Gustav Peichl

(Wenen 1928)

Gustav Peichl behoort tot de belangrijkste Europese architecten die in de tweede helft van de twintigste eeuw actief zijn. Hij heeft in diverse gebouwen technische constructies aangewend tot beeldbepalende elementen. Vaak heeft zijn architectuur een speels karakter. Met de door hem bewonderde Otto Wagner heeft hij het nastreven van functionaliteit gemeen. Beide architecten zijn erin geslaagd dit streven te verenigen met oorspronkelijke architectuur.

Na zijn studie aan de Staatsgewerbeschule in Wenen en de Bundesgewerbeschule in Linz studeert Gustav Peichl af aan de Weense kunstacademie in 1953. Hij heeft daar les gekregen van Clemens Holzmeister. In tegenstelling tot de eveneens uit Wenen afkomstige Hollein en Coop Himmelb(l)au heeft Gustav Peichl vrij snel, nadat hij in 1956 een eigen architectenbureau is begonnen, opdrachten verworven in Wenen. Tot zijn vroege Weense werken behoort de atriumschool Krim (1962-63).

Internationale bekendheid verwerft Gustav Peichl met zes volgens één basisschema geconstrueerde ORF-omroepstudio’s. Ze zijn vervaardigd tussen 1969 en 1982 in Dornbirn, Innsbruck, Salzburg, Linz, Graz en Eisenstadt. De studio’s zijn samengesteld uit prefab-betondelen. Door prominent aanwezige constructiedelen, gezichtsbepalende technische installaties (bijvoorbeeld de luchtkokers) en het zilverkleurige geschilderde beton lijken ze op kolossale machines. Het aantal gangen is beperkt door de verschillende afdelingen rondom een ronde hal op te trekken. Het basisontwerp verwijst wat uiterlijk en constructie betreft naar de zenderfunctie.

In Aflenz realiseert Gustav Peichl een satelietontvangststation (1976-1980). Doordat dit project in een beschermd natuurgebied is gelegen zijn technische installaties en woningen voor de medewerkers grotendeels ondergronds gevestigd. Het met gras begroeide gebouw is slechts door de paraboolantenne van ver zichtbaar. Na dit project volgen belangrijke opdrachten in het buitenland, vooral in Duitsland en Italië. Spraakmakend is onder meer zijn in Berlijn-Tegel gerealiseerde fosfaatzuiveringsinstallatie in de vorm van een scheepsboeg (1979-1985) en de Bundeskunsthalle in Bonn (1986-1992). Zijn uitbreiding van het Städelsche Kunstinstitut in Frankfurt am Main vindt plaats tussen 1989 en 1990. Tussen 1997 en 1999 is naar zijn ontwerp de Millenium Tower te Wenen gebouwd.

Meer informatie: Peichl&Partner