Georg Baselitz

(1938 Deutschbaselitz)

De schilder, graficus en beeldhouwer Georg Kern was in 1957 uit de DDR naar West-Berlijn gevlucht. Hij heeft zijn kunstenaarsnaam te danken aan Deutschbaselitz, het stadje waarlangs hij West-Europa wist te bereiken. Eind jaren zeventig verwierf Georg Baselitz internationale faam.

Kenmerkend voor zijn oeuvre is de onstuimige schildertrend, de emotionele geladenheid van zijn werken en de grote afmetingen. Aanvankelijk werden werken van Baselitz aanstootgevend gevonden. De woeste schilderstijl en de voorstellingen van onder meer afgehakte lichaamsdelen en adelaars zorgden voor beroering. Zijn doeken verwezen vaak naar de oorlog en dat was een haast onbespreekbare onderwerp in Duitsland. In 1963 werd een tentoonstelling beëindigd op verzoek van de zedenpolitie.

Baselitz vindt de formele aspecten van het schilderij belangrijker dan het motief. Hij neemt daarom afstand van zijn vroege werken waarvan de figuratie aanleiding gaf tot discussie. De motieven van zijn latere doeken zijn daarom minder provocerend. Vanaf 1969 heeft hij de voorstellingen op zijn doeken op zijn kop geschilderd en gepresenteerd. Het onderwerp verloor zo aan betekenis terwijl de beeldende aspecten juist terrein wonnen. Voor abstractie heeft hij nooit gekozen; hij vindt dat in de buurt van willekeur komen.