Pisanello (1395-1455)
San Giorgio E La Principessa
Pisanello
Buy posters at AllPosters.com
De laatste roemrijke daden van de gotische hoven zijn toevertrouwd
aan het nu eens ironische, dan weer romantische werk van Pisanello.
Door het verdwijnen van veel belangrijke werken hebben we nu nog slechts
een onvolledig beeld van deze grote meester uit de eerste helft van
de 15e eeuw. Gelukkig wordt het geringe aantal schilderwerken aangevuld
door uitzonderlijke tekeningen en medaillons. Hij is de zoon van een
koopman uit Pisa (vandaar zijn bijnaam Pisanello, wat 'kleintje uit
Pisa' betekent) en wordt opgeleid in de Veneto, eerst in Verona en later in Venetië, bij de grote Gentile da Fabriano (1418-1420). In
de voetsporen van Gentile vertrekt Pisanello in 1423 naar Florence,
waar hij nieuwe gezichtspunten in zijn laatgotische vorming integreert.
In de loop van de jaren '20 zet Pisonello zijn carrière voort en maakt
hij de Madonna van de kwartel (Museo
di CastelVecchio) en de Annunciatie bij het Brenzoni-monument in
San Fermo (ca.1426). Na Gentile da Fabriano's dood (1427) wordt Pisanllo
naar Rome gehaald om de fresco's in de San Giovanni in Laterano af te
maken, die tijdens de barok verwoest zullen worden. Vanaf 1430 werkt
Pisanello voor verschillende hoven. In het Palazzo Ducale van Mantua
maakt hij fresco's van riddertaferelen, in Ferrara portretten van personen
uit de uitgebreide hofhouding (Lionello d'Este, Bergamo, Accademia Carrara;ongeidentificeerde
Prinses, Parijs, Louvre) en in Rimini medaillons voor Novello Malatesta.
Zijn belangrijkste werk is het fresco St.-Joris en de draak in de basiliek
van Sant'Anastasia in Verona
(1436-1438). Na dit meesterwerk wijdt Pisanello zich hoofdzakelijk aan
het maken van medaillons voor de heren aan de hoven in het Noorden en
voor Alfonso van Aragon, in wiens koninklijk paleis Pisanello rond 1450
zijn intrek neemt. In de tweede helft van de eeuw leidt de verspreiding
van de humanistische en de klassieke cultuur tot een snelle afname van
Pisonello's roem. Na zijn dood raakt hij bijna voorgoed in vergetelheid.[14]
|
