Laat-Gotiek

Tegen de 14e en 15e eeuw begon gotische bouwkunst onderscheidende regionale en nationale kenmerken te krijgen. Minder hoge structuren, enorme interieurs die een eenheid vormen en een fascinatie voor de decoratieve mogelijkheden van nieuwe soorten gewelven kenmerken veel laat-gotische gebouwen. De grote beeldhouwwerken uit deze periode zijn niet bevestigd aan gebouwen. Veel zijn juist vrijstaande beelden die de overdreven maar elegante, typisch gotische s-vorm hebben. Gezichten zijn vrouwelijker. Kunstenaars combineren elegante lijnvoering met nauwkeurige observatie van materialen en de menselijke anatomie.In de schilderkunst zien we veel identieke stilistische aspecten. Iliuminatoren van manuscripten zijn uiterst vaardig in het weergeven van een illusie van driedimensionaliteit en gestileerde, vloeiende silhouetten die erg decoratief en sensueel zijn. Op alle terreinen laat de laat-gotische kunst een grotere nadruk op individuele in plaats van collectieve ondernemingen zien. Tevens was er een verschuiving naar het niet-kerkelijke leven als onderwerpskeuze, een voorbode van een volgende verschuiving die een renaissance in de kunsten en een reformatie in religie met zich mee zou brengen in het Europa van de 16e eeuw.