Barok
Boeken over barok
Algemene informatie
De term barok wordt enerzijds gebruikt voor de architectuur
en beeldende kunst tussen ca. 1600 en 1750, anderzijds om
een stijl weer te geven, namelijk de dominerende stijl uit
de zojuist genoemde periode. De term is afgeleid van het
Spaanse barrocco, een misvormde parel en het Italiaanse
barocco. Het laatste belichaamd een negatief oordeel over
de wijze van argumenteren in de middeleeuwen. Oorspronkelijk
was het dus een spottende benaming die verwees naar het
grillige karakter van de beeldende kunst en architectuur.
Tegenwoordig is de oorspronkelijke negatieve betekenis van
deze term verloren gegaan.
De barok is in de laatste jaren van de 16e eeuw in Rome
ontstaan. In het begin was ze nog vrij strak, maar gaandeweg
werd ze steeds uitbundiger. Typerend is de hang naar het
theatrale, het gebruik van weelderige plooivallen en dynamiek
die is bewerkstelligd door beeldende middelen. Er werd gestreefd
naar het totale kunstwerk. Dit hield in dat beeldende kunst
en architectuur met elkaar versmolten tot een geheel. Er
was daarbij veel aandacht voor decoraties die vaak overbodig
waren en in elkaar overgingen.
Boven de Alpen was de beeldende kunst en architectuur over
het algemeen minder weelderig, wat strakker, dan in het
zuiden. Als je de barok als een stijl beschouwd kan je zeggen
dat deze zich minder gemanifesteerd heeft in het noorden
van Europa. Binnen kunstkennis gebruiken we de benaming hoofdzakelijk
om een cultuurperiode weer te geven
Boeken over barok
|
