Friederich zijn vader was werkzaam in de zeepindustrie te Greifswald.
Toen hij 7 jaar was stierf zijn moeder. Zij hadden samen 10 kinderen.
Op zijn 20e ging Friedrich naar de academie in Kopenhagen. In
1798 vertrok hij naar Dresden waar hij de rest van zijn leven
blijft. Tot zijn vrienden en kennissenkring behoorden vele intellectuelen
zoals Goethe en Novalis. Na 1820 werden zijn schilderijen erg
populair. Friedrich is de bekendste vertegenwoordiger van de Duitse
romantiek. Hij wordt gewoonlijk ook beschouwd als de belangrijkste
Duitse schilder van zijn tijd. Deze bekendheid heeft hij te danken
aan zijn landschappen waaraan hij zijn eigen gemoedstoestand heeft
overgedragen. De leegte is vaak een wezenlijk element in deze
zorgvuldig gecomponeerde beelden. Het individu is meestal geplaatst
tegenover de onmetelijkheid van het heelal. In haast al zijn schilderijen
lijkt de mens verwikkelt in een eenzijdige dialoog met het heelal.
De pantheïstisch ingestelde Friedrich verbeeldt echter geen
antwoord van God in de natuur. Zijn natuur wekt gewoonlijk zelfs
een bijzonder lege godverlaten indruk. Zijn onpersoonlijke penseelvoering
en de liefde voor het detail is eveneens een kenmerk van de Duitse
romantiek. Deze schilderstijl werd gevoed door het neoclassicisme
en het feit dat zij de Duitse kunstenaars van de vijftiende en
het begin van de zestiende eeuw als hun voornaamste nationale
erfdeel beschouwden. Dergelijke bevindingen waren zeer invloedrijk
in een tijd dat men zich in Europa n.a..v. de Napoleontische oorlogen
bezon op een eigen nationale identiteit. Friedrich was afkomstig
uit een protestante familie. Zijn geloof in het individuele oordeel
leidde tot een afkeer tegen het gezag van instanties als bv. de
kerk en de academie. Het feit dat hij niet naar Rome is gegaan
zoals vele andere jonge kunstenaars heeft daarmee mogelijk iets
te maken.
